روزی که سراسر شور و احساس بود.روزی که به خود می بالید و به دیگر روز های سال فخرفروش‌رسانیی می کرد. 24امین روز تیر ماه... روزی که فرزندی را به ایران زمین تقدیم کرده است؛فرزندی که ایران اسلامی را همچنان با نام جمهوری اسلامی سر پا نگاه داشته است؛فرزندی که هدیه ای از خدا برای بیدار کننده ی دل ها،خمینی ک...

چشم ها نزدیک ترین چیز ها را نمی بیند؛در حقیقت،دیدن را از یاد برده اند... حتی آسمان هم دلسوزمان نیست؛حتی برای لحظه ای به ما لبخند نمی زند؛انگار سال هاست به زمین نگاه نکرده است...و مــــــــــــــــــا هم چون موجودات بی وزن پا در هوا در سکوتی گلوگیر و در آرامشی رنج آور هیچ تلاطمی برای رهایی از این بی ...

قلبم با گذر ازکیلومتر ها راه به مقصد می رسد؛چه شیرین است نجوا های قلب در کنار بهترین بانو...بوی عطر و گلاب در هم شده است و حال و هوای عاشقی،سر تا سر حرم را پر کرده...اجابت های عاشقانه در گوشه گوشه را می نگرم که پاسخش چیزی جز رسم عشق و دلدادگی نیست... قلبم دریایی از مهر را در وجودش حس می کند و با صدا...

می شنوی؟ به نظر آشنا می رسد؛چنان که قلب را با خود همراه می کند...به راستی این چه صدایی است؟این صدا یا بهتر بگویم این زمزمه ی سراسر آرامش،کسی را صدا می زند..او کیست؟گوش هایم را به آن می سپارم که خالصانه می گوید:"لبیک اللهم لبیک...لبیک......"به خود می آیم و عاشقانه با صدا هم نجوا می شوم...در دل می گوی...

رهبرا،تبریــــــک!24امین روز تیر ماه...روزی که فرزندی را به ایران زمین تقدیم کرده است؛فرزندی که ایران اسلامی را همچنان با نام جمهوری اسلامی سر پا نگاه داشته است؛فرزندی که هدیه ای از خدا برای بیدار کننده ی     دل ها،خمینی کبیر(ره)،بود؛فرزندی که امید شیطان های بزرگ را نابود و آنان را به ناامیدی سخت گر...

چشم ها نزدیک ترین چیز ها را نمی بیند؛در حقیقت،دیدن را از یاد برده اند... حتی آسمان هم دلسوزمان نیست؛حتی برای لحظه ای به ما لبخند نمی زند؛انگار سال هاست به زمین نگاه نکرده است...و مــــــــــــــــــا هم چون موجودات بی وزن پا در هوا در سکوتی گلوگیر و در آرامشی رنج آور هیچ تلاطمی برای رهایی از این بی ...

قلبم با گذر ازکیلومتر ها راه به مقصد می رسد؛چه شیرین است نجوا های قلب در کنار بهترین بانو...بوی عطر و گلاب در هم شده است و حال و هوای عاشقی،سر تا سر حرم را پر کرده...اجابت های عاشقانه در گوشه گوشه را می نگرم که پاسخش چیزی جز رسم عشق و دلدادگی نیست...   قلبم دریایی از مهر را در وجودش حس می کند و با ص...

به نظر آشنا می رسد؛چنان که قلب را با خود همراه می کند...به راستی این چه صدایی است؟این صدا یا بهتر بگویم این زمزمه ی سراسر آرامش،کسی را صدا می زند..او کیست؟گوش هایم را به آن می سپارم که خالصانه می گوید: "لبیک اللهم لبیک...لبیک......"به خود می آیم و عاشقانه با صدا هم نجوا می شوم...در دل می گویم:"معبود...

این روز ها نفس کشیدن سخت است... هوا تا دور دست ترین فاصله ها آلوده به نظر می رسد؛هرچند،هر از گاهی پاک و صاف باشد... چشم ها نزدیک ترین چیز ها را نمی بیند؛در حقیقت،دیدن را از یاد برده اند... حتی آسمان هم دلسوزمان نیست؛حتی برای لحظه ای به ما لبخند نمی زند؛انگار سال هاست به زمین نگاه نکرده است... و مـــ...

چشمانم را می بندم و راهی سفر می شوم؛سفری به سوی نور. قلبم با گذر ازکیلومتر ها راه به مقصد می رسد؛چه شیرین است نجوا های قلب در کنار بهترین بانو...بوی عطر و گلاب در هم شده است و حال و هوای عاشقی،سر تا سر حرم را پر کرده... اجابت های عاشقانه در گوشه گوشه را می نگرم که پاسخش چیزی جز رسم عشق و دلدادگی نیس...

صدایی می آید؛صدایی از دوردست ها اما به رسایی تمام! می شنوی؟ به نظر آشنا می رسد چنان که قلب را با خود همراه می کند... به راستی این چه صدایی است؟ این صدا یا بهتر بگویم این زمزمه ی سراسر آرامش،کسی را صدا می زند. او کیست؟ گوش هایم را به آن می سپارم که خالصانه می گوید: "لبیک اللهم لبیک...لبیک......" به خ...